Ik ben opgegroeid in een klein stadje in Duitsland, omringd door velden, bossen en het natuurpark Rijnland. Het grootste deel van de zomervakanties in mijn vroege dagen bracht ik door op de boerderij van mijn grootouders, gelegen aan het begin van het Duitse middelgebergte. Omdat er geen internet was, geen mobiele telefoons en bijna niets op tv voor kinderen, brachten we de meeste tijd buiten door, zelfs in de winter. Ik was vrijwel het hele jaar dicht bij de natuur.

Het is geen verrassing dat de natuur het belangrijkste onderdeel van mijn werk is, zowel bij landschapsschilderijen als schilderijen van bloemen (of planten in het algemeen). Nu ik meer dan een decennium in Zuidwest-Nederland woon, kruipt het andere landschap langzaam mijn kunst binnen. Hier zijn geen bergen of zelfs heuvels, nauwelijks bossen, maar veel water, van stadsgrachten tot het enorme havengebied tot aan de Noordzee zelf.

Tijdens de corona-pandemie heb ik nog een nieuwe manier gevonden, om met mijn creativiteit mijn zicht op dingen tot uitdrukking te brengen: minimalistische illustraties van lijnen en vormen. Ik vind minimalisme een heel goed metafoor voor 2020: De noodzaak om zich te beperken in vele opzichten, afstand te houden en misschien te moeten ervaren, hoe snel het leven voorbij kan zijn – heeft tenminste bij mij geleid tot het zoeken van het mooie in kleine en simpele dingen en het waarderen van wat er is en wat ik heb. “Keep it simpel” lijkt mij een heel leuke manier, om het leven, en alles war erbij hoort, te zien. Ook mijn kunst dus. Of tenminste een deel ervan.

Vanuit het werken aan de minimalistische illustraties is nog een andere en voor mij nieuwe kunstvorm ontstaan: mixed media werken van simpele landschappen, waarbij altijd de zon centraal staat. Ik hou van de gloed, die de zon kan toveren op een landschap – licht roze in de lente, gouden in de zomer, bronskleurig in de herfst en blauw of paars in de winter. Metallische verf op sterk getextuureerde doeken met zichtbare zonnestralen is het resultaat van deze indrukken.

Verder zie ik mijn landschaps- en bloemenschilderijen als representatief met verschillende graden van abstractie. Ik schilder niet fotorealistisch en wil niet concurreren met fotografie. Mijn schilderijen tonen mijn herinneringen en gevoelens, en ik hoop dat ze bij mijn kijkers soortgelijke herinneringen en gevoelens oproepen.

Zoals zoveel kunstenaars teken en schilder ik sinds mijn vroege jeugd. Ik heb geen formele kunstopleiding gevolgd, maar wel een aantal lessen en workshops, en ik ben voortdurend bezig met het ontwikkelen van mijn vaardigheden. Ik ben er sterk van overtuigd dat het bestuderen van de basis-principes – perspectief, verhoudingen, kleuren, licht, enz. – de beste fundering is voor elke kunstenaar om zijn/haar unieke kijk op de wereld te kunnen uiten door middel van kunst.

Voor mij is de weg van het eerste idee tot het voltooide schilderij zowel een geruststellende wandeling langs bekende paden als een spannende (en soms enge) verkenning van nieuw land. Bedankt dat je met me mee gaat op deze reis!

Tanja